در این مقاله آشکارسازی با استفاده از روشهای عددی مبتنی بر نمونه برداری مونت کارلو بررسی شده است. در این روشها با استفاده از تولید اعداد تصادفی تخمین پارامترهای نامعلوم و یا محاسبه آماره آشکارساز انجام می پذیرد. به عنوان نمونه دو آشکارساز با مبنای روش نمونه برداری اهمیتی ارایه می شود. در این آشکار سازها، که آن را آشکار ساز ذره ای می نامیم، با استفاده از تولید اعداد تصادفی اقدام به محاسبه تقریبی نسبت درست نمایی با استفاده از تخمین پارامترهای نامعلوم (شبیه GLRR) و یا انتگرال گیری روی پارامترهای نامعلوم و (شبیه AALR) می کنیم. روشهای ارایه شده، با توجه به طبیعت عددی آنها، قابل اعمال به طیف وسیعی از مسایل آشکارسازی و به خصوص مسایلی که روشهای تحلیلی برای آنها وجود ندارد خواهد بود. نتایج شبیه سازی در چندین حالت مختلف نشان دهنده این است که در حالاتی که روش GLRT قابل اعمال است، آشکارساز پیشنهادی عملکرد قابل رقابتی دارد. از طرف دیگر آشکارساز پیشنهادی به بسیاری از مسایل که در آنها تخمین ML پارامترها موجود نبوده و یا توزیع پیشین آنها مشخص است، قابل اعمال است.

به منظور ایجاد امکان پدافند در برابر اهداف مانوری و بهبود سرعت تصمیم گیری، در این مقاله ساختاری کلی برای مانورهای مختلف اهداف در مختصات حرکتی ارائه شده است. به علاوه، خط سیر اهداف مختلف از دیدگاه رادار شبیه سازی شده و شناخت مانور در ردگیری مورد توجه قرار گرفته است. به منظور ارائه ساختار کلی برای مانورهای مختلف اهداف راداری، در این مقاله نمونه های ارائه شده برای خط سیر اهداف به صورت یک بعدی، دوبعدی و سه بعدی، برای اهداف دارای مانور و اهداف غیرمانوری مورد مطالعه و شبیه سازی قرار گرفته است. به عنوان یک نوآوری، تاثیرات احتمال های آشکارسازی و آژیر خطا را در تمامی سناریوها اعمال شده است. برای تمامی نمونه های ارائه شده، شبیه سازی خط سیر انجام و در نمودارهایی در پایان مقاله آمده است. نتایج حاصل از این مقاله، می تواند برای ارزیابی الگوریتم های مختلف ردگیری در نسبت های مختلف سیگنال به نویز مورد استفاده قرار بگیرد.

ایجاد هدف مجازی جهت فریب شبکه راداری به کمک پهپادهای همکار به عنوان یک راهکار موثر برای مقابله با شبکه های راداری توسعه یافته است. در پژوهش های پیشین، الگوریتم طراحی مسیر پهپادهای همکار برای ایجاد یک هدف مجازی به کمک مولفه طراحی مسیر و با الهام از رفتار شکارچی و شکار در طبیعت توسعه داده شده است. یکی از فرضیات به کار گرفته شده در این الگوریتم، مشخص بودن موقعیت رادارهای سامانه پدافندی برای پهپادهای همکار می باشد. در کاربردهای واقعی موقعیت رادارها دارای نایقینی فراوانی است. وجود نایقینی در موقعیت رادار باعث می شود تا یک هدف مجازی مشترک برای تمامی رادارهای موجود در شبکه راداری ایجاد نشود. در این حالت، بین اهداف مجازی ایجاد شده توسط پهپادهای همکار فاصله به وجود می آید و شبکه راداری به کمک این فاصله، فریب را تشخیص می دهد. در این پژوهش تاثیر نایقینی در موقعیت رادار بر القای هدف مجازی مشترک در شبکه راداری تحلیل شده و با تنظیم خودکار حد پایین برای مولفه طراحی مسیر، حرکت پهپادها در مسیرهایی که احتمال شناسایی فریب را افزایش می دهد، محدود می شود. این قید با توجه به حداکثر نایقینی در موقعیت رادارها، میزان دقت آنها و مسیر هدف مجازی مشخص می گردد. نتایج شبیه سازی نشان می دهد که با تنظیم خودکار این قید در الگوریتم طراحی مسیر پیشنهادی برای پهپادهای همکار، احتمال شناسایی فریب به ازای مقادیر مختلف نایقینی در موقعیت رادارها نسبت به روش های مرسوم طراحی مسیر مبتنی بر حد پایین ثابت کاهش محسوسی می یابد.

امروزه، استفاده از رادارهای مولتی استاتیک کاربرد فراوانی در تامین امنیت مرزها، سامانه های ناوبری کشتی، کنترل ترافیک، موقعیت یاب محلی و تشخیص اهداف زمینی یافته است. در این مقاله یک رادار مولتی استاتیک طراحی و شبیه سازی شده است که در فضای سه بعدی قادر به آشکارسازی اجسام پرنده در ناحیه تحت پوشش، محاسبه مکان و سرعت، مسیر و تشخیص نوع با محاسبه سطح مقطع راداری آن است. با توجه به تاثیر محل قرار گرفتن ایستگاه های رادار در میزان سطح سیگنال به نویز و سطح پوشش رادار، در این مقاله محل قرار گرفتن ایستگاه های رادار نیز با استفاده از بهینه سازی الگوریتم ژنتیک چندمنظوره بهینه سازی شده است، به گونه ای که با کمترین تعداد ایستگاه فرستنده و گیرنده، بیشترین میزان سیگنال به نویز و سطح پوشش رادار در فضای سه بعدی دست یابد.

با توجه به گسترش روزافزون رفت و آمد هوایی، کنترل ترافیک هوایی از اهمیت بالایی برخوردار است. سامانه رادار نظارتی ثانویه سامانه ای است که این کار را انجام می دهد. در این مقاله روشی جدیدی برای یافتن موقعیت رادار این سامانه ارائه شده است که تنها با استفاده از یک گیرنده و به صورت غیر فعال انجام می شود. این کار از طریق اطلاعات زاویه رادار و تفاضل زمانی صورت می گیرد. نحوه تعیین زاویه مورد نظر و محاسبه تفاضل زمانی از روی داده های دریافتی شرح داده شده است. با این اطلاعات حل بسته ای در مختصات قطبی ارائه شده و حساسیت آن سنجیده شده است. سپس تخمین حداکثر احتمال مکان هدف ارائه شده و بعد به خطی سازی معادلات زاویه و تفاضل زمانی پرداخته شده و تخمین حداقل مربعات خطای وزن دار هم تعیین شده است. این مقاله به طور عملی آزمایش شده و نتایج آن آورده شده است.

اگر چه تاکنون تحقیقات متعددی در مورد پردازش سیگنال در سامانه الینت مطرح شده ولی کمتر به موضوع مهم استخراج پارامترهای عملیاتی رادار به کمک الینت اشاره شده است. در این مقاله با کمک مفروضات منطقی، الگوریتم هایی برای تعیین پارامترهای مختلف رادار، به کمک سیگنال دریافتی در الینت، ارائه شده است. پارامترهای تخمین زده شده شامل پهنای پرتو، بهره و ابعاد آنتن، قدرت تفکیک رادار در راستای فاصله و زاویه، میزان حذف کلاتر، کوچک ترین هدف قابل آشکارسازی، بیشترین برد رادار و توان تابشی و مصرفی رادار می باشد. سپس با بررسی در مورد چند رادار شناخته شده، نشان داده ایم که الگوریتم های ارائه شده تقریب به نسبت دقیقی از پارامترهای رادار ارائه می دهند.

فرماندهی و کنترل کارآمد صحنه های نبرد در جنگ الکترونیک، کلید اصلی در موفقیت نظامی به شمار می رود. مدیریت صحیحی که با اتخاذ تصمیمات بهینه و معقول خود، گره های کور در صحنه های نبرد بلادرنگ و غیربلادرنگ را می گشاید. در این مقاله سعی نموده ایم که با تمرکز بر روی برخی از مسائل ضروری در مدیریت صحنه های نبرد الکترونیکی، نتایجی مفید در پشتیبانی از تصمیم این بخش مهم بدست آوریم. در این زمینه توجه خود را به ارائه و ارتقاء الگوریتم هایی کارآمد در تخصیص منابع اختلال راداری معطوف نموده و پاسخگوی این سوال هستیم که برای ایجاد حداکثر اختلال ممکن، چه الگویی در اختصاص اخلال گرهای خودی به رادارهای دشمن مناسب تر است؟ با مدل سازی و شبیه سازی الگوریتم های پیشنهاد شده در سازماندهی و تخصیص اخلال گرها، کارآمدی هر یک از آن ها را مورد نقد و بررسی قرار داده شده است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (pdf) مراجعه فرمایید.